Spinning Bombyx Mori

Een Nieuw Draaiend Experiment

Bombyx Mori is een gedomesticeerde zijderupsmot. De praktijk van zijdecultuur vertegenwoordigt ongeveer een 5000 jaar oude traditie die een van de meest diepgaande processen van domesticatie is geworden. De methoden die worden gebruikt voor het oogsten van de zijde zijn verouderd, omdat het gaat om het koken van de cocons voor de extractie van zijde, wat een onnodig lijden is van een voelend organisme. Spinning Bombyx Mori wil een nieuw spin-experiment creëren dat het genotype van de bombyx conditioneert door druk uit te oefenen op zijn omgeving om het potentieel te verkennen dat schuilt in zijn gevoel van aanpassing. Het ontwerp van oppervlakken en structuren die zijn gemaakt om dit experiment te laten slagen, is in de eerste plaats gericht op het veranderen van deze parameters; omdat de epigenetische grenzen van het levende systeem worden getest met verschillende geometrische alternatieven. Het is ook de bedoeling dat de zijderups in zijn natuurlijke cyclus verandert in een mot. Levende organismen die hun spinproces hebben voltooid, werden in 3D-geprinte cocons geplaatst die zijn ontworpen om een ​​vergelijkbare ervaring te creëren als de natuurlijke variabelen.

Biodesign

Biodesign kan worden gedefinieerd als een esthetische beweging die recentelijk is ontstaan ​​en ook in de toekomst zal blijven bestaan. Deze beweging plaatst niet alleen levende wezens — inclusief bacteriën, planten en dieren — in producten en kunstwerken, maar ziet levende materie als systemen die het potentieel hebben om samen te werken bij het hervormen van de materiële cultuur. Het integreert het natuurlijke met het culturele, het milieu met het technologische en het filosofische met het organisatorische. In deze benadering worden de rol van de ontwerper en de waarden die het ontwerp van levende wezens sturen nog steeds gedefinieerd. Biodesign bevraagt ​​ook een nieuwe ervaring waarin de grenzen van de relatie tussen natuur en ontwerper vervagen. Deze ervaring heeft tot doel levende organismen te betrekken als een ontwerptool in plaats van een materiaal. De collaboratieve benadering tussen verschillende soorten heeft tot doel bij te dragen aan de paradigmaverschuiving met een nieuw perspectief. Met dit nieuwe perspectief kan design worden gedefinieerd als een activiteit die het systeem van de ene toestand naar de andere manipuleert.

Designer en het fenotype

Georganiseerde levende materie (organismen) vertegenwoordigen een opmerkelijke vorm van dualisme, een dualisme dat deels fysiek en deels metafysisch is en voortkomt uit het feit dat organismen zowel een genotype als een fenotype bezitten. Het genotypische kenmerk van het spingedrag van zijderupsen is een driedimensionale constructie van zijdedraad in verschillende cocons in vorm (bolvormig, ellipsvormig, pinda-vormig of enkele zeldzame eigenaardige vormen). Hoewel het genotype alle informatie bevat voor het bestaan van een organisme, is het de manier waarop de samenstellende stof zich gedraagt tijdens interactie met omgevingsfactoren die het fenotype definieert. Deze fenotypische eigenschappen (omgevingsafhankelijke eigenschappen) worden in de taxonomie van een specifieke soort als even belangrijk gezien als de genotypische eigenschappen. Wat een levend systeem zal zijn, kan daarom gedeeltelijk worden gedefinieerd door de ontwerper, aangezien het fenotype wordt bepaald door de manier waarop de basissubstantie interageert met omgevingsfactoren.