Archives at Risk

Netwerk Archieven Design en Digitale Cultuur (NADD) presenteert op Dutch Design Week 2022 de tentoonstelling Archives at Risk. Met deze presentatie maakt het netwerk invoelbaar hoe persoonlijk ontwerpersarchieven kunnen zijn en hoe kwetsbaar zulk designerfgoed in Nederland is, waarbij vijf uitgelichte archieven samen de rijkdom van het nationale ontwerpgeheugen laten zien. Ontwerpers en erven vertellen in hun eigen woorden wat het inhoudt om een ontwerparchief aan te leggen of bij te houden en zijn open over het pijnlijke vooruitzicht dat de verzameling verloren gaat als niemand zich erover ontfermt. Archives at Risk bouwt voort op de vraagstelling achter het Speculatief Design Archief, een tentoonstelling (september 2018 – maart 2019) waarmee Het Nieuwe Instituut mogelijke benaderingen en invullingen van een tot nog toe ontbrekende centraal georganiseerde nationale designcollectie onderzocht en in beeld bracht. Het leidde uiteindelijk tot de oprichting en ondersteuning van het Netwerk Archieven Design en Digitale Cultuur dat, om de relatie tussen ontwerp en maatschappelijke vernieuwing zichtbaar te maken, werkt aan de toegankelijkheid en zichtbaarheid van designerfgoed dat over Nederland verspreid is. In de presentatie Archives at Risk staat nu de pijn van het verdwijnen van archieven centraal. Wat bij kunst en architectuur niet ter discussie staat, lijkt bij ontwerp nog altijd onbeslist: de waarde ervan als Nederlands erfgoed. Er worden vijf ontwerpersarchieven getoond aan de hand van foto’s, objecten en interviews. Onder hen industrieel ontwerper Emile Truijen (van wie het archief in afwachting van een formeel onderkomen vooralsnog wordt bewaard door de erven), grafisch vormgever Lies Ros (die leeft in haar eigen ontwerparchief en verzameling), industrieel ontwerper Hella Jongerius (die delen van haar goed verzorgde archief naar het buitenland ziet gaan gaan nu een Nederlandse optie uitblijft), textielkunstenaars Jason Page & Karen Huang (die werken en leven met het archief van textielkunstenaar Elma Beks) en textielontwerper Borre Akkersdijk (die in zijn praktijk een digitaal archief behandelt als gedeelde bron).