Onzekerheid van AI
We verwachten doorgaans dat AI accuraat, betrouwbaar, precies en zeker is. Maar wat gebeurt er als dat niet zo is? In plaats van de onzekerheid van AI als een tekortkoming te beschouwen, onderzoekt dit project het als een bron van creativiteit. Door bewust te werken met foutjes, verkeerde herkenningen en vreemde uitkomsten, onderzoek ik hoe ontwerpers de onvoorspelbaarheid van AI kunnen gebruiken om nieuwe perspectieven te openen op bekende objecten.
Dit resulteerde uiteindelijk in de creatie van een hybride gitaar-rekenmachine, de N̴OIO̷B̴V̷K̷̤̞̘͎̣͂͆͗̑͆̇ҜA̴C Calcucaster. Een object dat is ontworpen om alle verschillende lagen van onzekerheid te belichamen, te presenteren en ermee te interacteren. Dit maakt AI-onzekerheid niet alleen een conceptueel idee, maar maakt het ook reëel en ervaringsgericht.
Aanklooien
Het proces van ontwerpen met onzekerheid is speels en experimenteel: het transformeren van een woord naar een afbeelding, naar een 3D-model, naar een video, en dan weer terug. Onderweg gaat informatie verloren, wordt er iets verzonnen, gehallucineerd of vervormd, wat resulteert in vreemde, verrassende uitkomsten. Onmogelijke objecten of vormen worden gecreëerd, die zowel vreemd als vertrouwd aanvoelen. Maar het proces is niet alleen magisch; het is ook rommelig. Soms klampt AI zich koppig vast aan één idee, waardoor de ontwerper vastloopt in fixaties die moeilijk te doorbreken zijn. Andere keren voelen de resultaten, na talloze pogingen, irrelevant of compleet anders aan. Dit is waar de rol van de ontwerper verschuift: niet alleen het proces sturen, maar ook reflecteren, heroriënteren en beslissen wanneer de vreemdheid te omarmen of wanneer terug te dringen. De dans tussen verrassing en frustratie maakt het werk rijk. Elke 'mislukking' is ook een kans om anders te kijken, te heroverwegen en iets nieuws te bedenken.
De toekomst van onzekerheid
Door de onzekerheid rond AI te omarmen, nodigt het project ons uit om anders na te denken over hoe we omgaan met opkomende technologieën. In plaats van te hopen op perfecte, feilloze systemen, laat het zien hoe we nu al kunnen handelen. Hoe we van dichtbij, kritisch en creatief met AI kunnen werken. Zo kunnen ontwerpers onze digitale toekomst met nieuwsgierigheid en verbeeldingskracht vormgeven.
