Het levende object
In Perpetua Performance presenteert Livia Ribichini een machine die vreemd genoeg levend lijkt. De metalen bezems maken geluid en bewegen langzaam: kleine motoren zwaaien zachtjes een pruik heen en weer. De pruik voelt aan als een ademend wezen, ook al is hij verbonden met een koude, harde structuur. Het werk laat zien hoe mensen blijven geloven in vooruitgang en productie, maar wijst ook op de verborgen arbeid die erachter schuilgaat. Tegelijkertijd laat Ribichini zien hoe sterk en flexibel het menselijk lichaam kan zijn, met name het vrouwelijk lichaam. De pruik wordt een symbool van verandering en overleving. Iets zachts blijft bestaan binnen een mechanische wereld. Dit creëert een krachtig beeld van hoe mens en machine nauw met elkaar verbonden zijn.
