Het anatomisch theater queeren
Waarom heet het een theater? Queer Anatomy Theater verwijst naar de anatomische theaters van de vroegmoderne geneeskunde, waar dissecties plaatsvonden op een centrale tafel, omringd door toeschouwers. Het project brengt deze manier van onderwijzen en kijken naar het heden. In plaats van een passief lichaam centraal te stellen onder medische observatie, gaan deelnemers zelf met anatomische kennis aan de slag: ze dragen, interpreteren en hervormen haar. Zo verbindt het werk de geschiedenis van het anatomisch theater met het huidige anatomieonderwijs en onderzoekt het hoe ideeën over sekse, gender en het lichaam worden aangeleerd — en hoe queer deelnemers die anders kunnen ervaren.
Vier participatieve lessen
Dit vernieuwde anatomielokaal ontvouwt zich in vier participatieve lessen. Les één gebruikt een CAPTCHA-achtig spel om homologe structuren in de embryonale geslachtsontwikkeling te vergelijken en binaire onderwijsmodellen ter discussie te stellen. Les twee vertaalt genderbevestigende chirurgie naar een gezamenlijke oefening met kledingstukken. Les drie gebruikt een fotohokje om ontmoetingen tussen het lichaam en seksspeeltjes in kaart te brengen, wat resulteert in een ‘Pleasure Counterfoil’. Les vier combineert boetseren met klei en augmented-realityfilters om korte video’s te maken waarin menselijke seksualiteit, micro-organismen en interspeciesrelaties samenkomen.
Realityshow
Tijdens DDW is het project in een vroege ontwikkelingsfase te zien: vier interactieve prototypes testen de ruimte, activiteiten en ervaring van het publiek. In de uiteindelijke productie nemen voornamelijk geneeskundestudenten en zorgprofessionals deel aan een fictieve anatomieschool. In interviews vergelijken zij deze lessen met hun eigen medische opleiding. Een tweede publiek — het algemene publiek — volgt het proces via een uitzending op sociale media in de vorm van een realityshow. Zo verbindt het project het historische anatomisch theater, de hedendaagse anatomieles en de realityshow, en verschuift het wie lesgeeft, wie bekeken wordt en wie het lichaam mag interpreteren.
