De rol van het publiek
Deze installatie bevraagt de rol van het publiek binnen kunstinstellingen. Een carousel van twaalf spiegels vervaagt individuele reflectie tot een gedeeld, statisch beeld. Ruimte en toeschouwer versmelten in beweging, waardoor de verhouding tussen kijken, aanwezigheid en representatie op directe wijze kritisch wordt onderzocht.
De spiegel als lens
In plaats van de spiegel als passief object te presenteren, functioneert deze hier als actieve lens. Door beweging en reflectie te verweven, ontstaat een nieuwe vorm van collectieve ervaring waarin de positie van de toeschouwer fundamenteel verschuift van kijker naar mede-vormgever van het beeld.
Een fascinerend beeld
De herkenbare vorm van een spiegel nodigt bezoekers vanzelf uit. Eerst zoeken zij hun eigen reflectie, vervolgens worden ze gegrepen door de veranderlijke visuele effecten. Subtiele snelheidsverschillen houden hun aandacht vast en creëren een spel van herkenning en vervreemding, waarin individuele beelden opgaan in een gedeelde ervaring.
