spullen die op tafel zijn achtergelaten
‘A Trace of Dinner’ is ontstaan uit mijn nieuwsgierigheid naar de herkomst van de materialen die ik in mijn keramiekpraktijk gebruik. Nadat ik mijn eigen klei had verzameld op het ‘strand’ van Wageningen en bij Tegelen aan de Maas, richtte ik mijn aandacht op glazuren. Uit uitgebreid onderzoek naar de ingrediënten bleek hoeveel energie het transport ervan kost, dus ging ik op zoek naar een alternatief. Als liefhebber van lekker eten realiseerde ik me op een avond na een etentje met vrienden dat alles wat ik nodig had om een glazuur te maken al op tafel stond. Daar begon deze reis: contact zoeken met tientallen lokale restaurants, chef-koks, voedselleveranciers, verkopers, pottenbakkers en ontwerpers; afval verzamelen en verwerken; en onderzoek doen naar materialen totdat ik een archief had opgebouwd dat klaar was voor het glazuren.
terug naar het restaurant
Ik wilde dat deze materialen terug zouden keren naar de restaurantomgeving en daar een nieuw leven zouden krijgen. Samen met Restaurant Callao, Flora Café en Bistro Goeswijn hebben we onderzocht hoe we menu’s konden samenstellen die aansluiten bij de mogelijkheden van het glazuren, met zo min mogelijk energieverbruik. Het doel was een diner dat zo afvalvrij mogelijk was – terwijl het keramiek zelf een verhaal vertelde over hoe we omgaan met onze materialen, ons voedsel, onze ingrediënten en ons serviesgoed.
de kracht van samenwerking
Uiteindelijk bleek een groot deel van 'A Trace of Dinner' te draaien om het opbouwen van samenwerking. Een lokaal netwerk van mensen uit de restaurant-, keramiek- en designwereld werd actief betrokken bij een circulair systeem en vormde zo geleidelijk aan de basis van mijn werk. Hun betrokkenheid kwam centraal te staan in het project, en ik ben hen nog steeds zeer dankbaar voor hun vertrouwen en samenwerking. Circulariteit bleek net zozeer een kwestie van sociale relaties te zijn als een manier om te begrijpen hoe het afval van de ene sector de schat van een andere kan worden.
