“The Aesthetics of Bias” benadrukt en versterkt wat het evenwicht in menselijke relaties verstoort.
"The Aesthetics of Bias" zet aan tot een diepe reflectie over onze vooroordelen ten opzichte van personen die vergaderingen domineren, waardoor andere deelnemers niet aan bod komen. Met vier alledaagse objecten en ai, produceert deze installatie geleidelijk tastbare provocaties tot dominantie.
Als eerste begint het raam met "De richting van de spreker te detecteren" en signaleert dit door het brekende effect van de ruiten. Ten tweede volgt het suikerpotje met "Dominant Persoon Aangeven" door tegelijkertijd het gezicht van de persoon te volgen en een laserstraal op diens mond te richten. Ten derde gaat de koffiepot op een meer fysieke manier verder met "Reageren op Dominantie", door naar het dichtstbijzijnde kopje van de dominante persoon te lopen en zelfs koffie op diens schoot te laten druppelen. Ten slotte gooide de tafel alle objecten die zich voor de dominante persoon bevonden op de grond als "Interruptie van de Situatie".
Deze esthetiek kon volledig veranderen, afhankelijk van hoe mensen met elkaar omgaan. Als dominantie niet de overhand had of werd doorbroken, zou de esthetiek van vooringenomenheid niet verschijnen.
