Schaal
Er is een grootsheid die alleen bij de kindertijd hoort - wanneer een kartonnen doos een fort is en een trap een berg, en de wereld voelt als iets dat je opnieuw kunt inrichten. Opgroeien is grotendeels leren krimpen: ruimtes, voorwerpen en straten behandelen als vaststaand, correct en niet jouw zaak. WE WERE GIANTS stelt voor om dat vroegere gevoel van schaal terug te winnen, niet als nostalgie maar als methode - want je weer groot voelen betekent je herinneren dat een straat door iemand is gemaakt, en ook anders gemaakt had kunnen worden.
Ontmoeting
De tentoonstelling plaatst twee werken in de openbare ruimte, zonder iets dat het lichaam op afstand houdt. Dat van Valentin Guillon ligt onder je voeten: een geschilderd parcours dat over de muren en de grond loopt, zodat je al middenin het werk staat zodra je door de straat loopt. Dat van Valentine Gardiennet komt uit de tegenovergestelde richting - een groep enorme figuren om naast te gaan zitten, waar je van dichtbij zelf klein wordt en in het niet valt bij vormen die zijn opgebouwd uit precies het materiaal waar de meeste mensen overheen stappen zonder het te zien.
Restmateriaal
De reuzen van Gardiennet zijn grotendeels gemaakt van wat de straat weggooit - restmateriaal, verpakkingen, dingen die uit de afvalbak zijn gered - en worden vervolgens aan de straat teruggegeven: elke ochtend op een iets andere plek neergezet, aangeraakt, om tegenaan te leunen, en overgelaten aan weer en wind. Dichter bij graffiti dan bij een monument zijn ze toegeëigend in plaats van geïnstalleerd, en hun slijtage is geen mislukking maar juist de bedoeling. Dit is wat een designweek kan doen - een gewone straat lang genoeg omhoog houden om gezien te worden als gemaakt, veranderbaar en open om anders te worden ingericht.
